Oprichting

De zielzorg was geregeld, er kon lager onderwijs genoten worden, de boeren waren georganiseerd, nu was het tijd voor ontspanning. De mechanisatie in de landbouw na 1945 zorgde voor meer vrije tijd die vaak gevuld werd met een partijtje voetbal. De mechanisatie had ook Karel Verhoeven doen besluiten in 1947 vanuit Dussen naar Haghorst te verhuizen om een smederij te beginnen. Hij wist een groep van ongeveer twintig Haghorstse jongens enthousiast te krijgen voor het voetballen. Piet van Bijsterveldt begon door de week trainingen te geven.

Verhoeven, Van Bijsterveldt en schoolhoofd Verhelst gingen de mogelijkheid bekijken om een voetbalclub op te richten. In 1952 werd er voor het eerst een echte voetbal gekocht. Voetballen deden de Haghorstse jongens op het weiland achter café Verhoeven tussen de koeievlaaien.

Aanvankelijk kregen de initiatiefnemers van de op te richten voetbalclub geen poot aan de grond bij de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB). Haghorstenaren konden wel bij de Diessense RKDSV voetballen. Bij de KNVB waren ze kennelijk niet zo goed op de hoogte van de verhouding Haghorst - Diessen. Voorlopig voetbalden de Haghorstse jongens gewoon door, terwijl Verhoeven en Verhelst verwoede pogingen deden om officiële erkenning te krijgen van de KNVB. Met het argument dat Haghorst steeds meer een aparte leefgemeenschap was geworden en daarom een eigen voetbalclub niet zou misstaan, overreedden ze uiteindelijk de KNVB. Eerste moest er wel een naam verzonnen worden. Eentje die sterk moest afwijken van namen van voetbalclubs uit de buurt. Verhelst, als hoofdonderwijzer binnen Haghorst de meest onderlegde figuur, kwam met de naam Ende Despereert Niet, een motto van de zeventiende eeuwse schrijver Bredero dat zoveel betekent als `wanhoop niet'. Afgekort werd de naam dus EDN. Omdat er elders in het land nog een voetbalclub was met die afkorting werd '56, het jaar van de oprichting, toegevoegd.

In het seizoen 1956-1957 mocht EDN '56 voor het eerst deelnemen aan de competitie. De club groeide snel. Twee jaar later deed EDN mee met twee teams, twee jaar daarop was er al een derde elftal.

Koeievlaaien, molshopen en andere ongeregeldheden in het veld wakkerden de wens aan van een eigen voetbalveld. Burgemeester Wijnhoven werkte aanvankelijk niet mee en stond ook op het standpunt dat de Haghorstse voetballers maar lid moesten worden van de RKDSV. Met hulp van J. van Bijsterveldt uit Haghorst en wethouder in het gemeentebestuur Bestuur van een gemeente, bestaande uit gemeenteraad en (vroeger ook) burgemeester en wethouders. kwam er toch een geschikt voetbalveld in Het Stuk. Er werd een hok in elkaar geflanst dat moest doorgaan als kleedruimte. Later werd de stal van J. Verhoeven voor een deel omgebouwd tot twee kleedhokken.

In 1972 was de club gegroeid naar tien herenelftallen en een damesteam. Het veld in Het stuk voldeed niet meer en de KNVB keurde het zelfs af. Er kwam een nieuw sportcomplex genaamd `De Haan', zoals dit perceel vroeger heette. In 1974 werd het geopend. De Haghorstse had nu twee voetbalvelden, een trainingsveld, kleedlokalen en een kantine tot zijn beschikking. Deze luxe sportaccomodatie was een stimulans voor het oprichtne van een korfbalvereniging in 1979 die naast de voetbalvereniging EDN '56 ging vormen.

Van 1970 tot 1985 was er in Haghorst damesvoetbal dat zeker niet voor spek en bonen meedeed. De Haghorstse voetbalvrouwen werden in 1973 zelfs kampioen in de hoogste klasse van het damesvoetbal. Daarna ging het met vlagen voorspoedig en dan weer minder goed. Na het seizoen 1984-1985 bleek er in Haghorst nog te weinig vrouwelijk voetbaltalent aanwezig of bereid om nog een fatsoenlijk team neer te zetten.

Het Haghorstse damesvoetbal heeft wel een international voortgebracht. Nel van Bijsterveldt, voetbalster van het eerste uur, haalde na het kampioenschap van EDN in 1973 en het Nederlands kampioenschap met het Brabants elftal het Nederlands elftal dat zou gaan spelen tegen Engeland en later nog Zwitserland. Helaas blesseerde Nel van Bijsterveldt zich bij een training bij EDN en bleef het wat betreft haar interlandcarrière bij enkele vriendschappelijke wedstrijden.

Op 1, 2, 8 en 9 juni 1996 werd het veertigjarig bestaan van EDN '56 uitgebreid gevierd. De Haghorstse gemeenschap vierde het jubileum met voetbaltoernooien, een receptie, een sport- en speldag en grootse feestavonden.
Klik hier om terug te keren.